Śluby panieńskie - Akt V
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ha! tegom czekał - mam więc pewność przecie;
Jestem u celu, wy róbcie, co chcecie!
chce odejść i wraca
Nie bierz mi za złe, że spytam zbyt śmiele,
Ale czas nagli, ale Radost czynny,
z przyciskiem
A jeszcze mógłby ubiec go kto inny;
Powiedz mi zatem, słów nie tracąc wiele:
ciszej, pokazując przez ramię na Albina

I w tamtę stronę lękasz się zamęścia?
Milczysz - mam zgadnąć? - Życzę zatem szczęścia,
Ale Albin... wiesz?

KLARA
coraz z większą niecierpliwością
Wiem, wiem.

GUSTAW
Lecz jest droga...


KLARA
Rozumiem.

GUSTAW
Daj mu pewność...

KLARA
Ach, dlaboga,
Wiem, już, wiem.


GUSTAW
Odejść?
po krótkim milczeniu
Z nim?

KLARA
wstrzymując się
Któż to powiada?


GUSTAW
Więc zostać?

KLARA
Męki!

GUSTAW
[A] więc moja rada
Będzie przyjętą?


KLARA
Będzie, będzie.

GUSTAW
Szczerze?

KLARA
Ach, szczerze, szczerze.

GUSTAW

zmieniając ton
A ja bardzo wierzę!
Brać przedsięwzięcie, co wiecznym nazwano
A zmieniać w dobie; nienawidzić rano
A kochać w wieczór; szkodzić niewinnemu,
A za godzinę chcieć pomagać temu
Że to jest płochość, kto nie chce, to przyzna.
I któż jej zdolny? - Pewnie nie mężczyzna!
Co wyraziwszy szeroko i długo,

Mam zaszczyt zostać - uniżonym sługą.
Kłania się bardzo nisko i odchodzi do swego pokoju.

Scena czwarta
Klara, Albin

KLARA
po krótkim milczeniu
Jak to? - co to jest? - Wszystko na raz ginie!
To żarty - zemsta!


ALBIN
na stronie
Trzymaj się, Albinie!

KLARA
Jam mu wierzyła! zdradziłam Anielę!

ALBIN
na stronie

Aj, płacze!

KLARA
Winnam, winnam z każdej strony.

ALBIN
na stronie

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 - 


  Dowiedz się więcej
1  Magnetyzm serc – teoria
2  Geneza „Ślubów panieńskich”
3  Śluby panieńskie polemiką z romantycznymi ideałami



Komentarze
artykuł / utwór: Śluby panieńskie - Akt V






    Tagi: