Śluby panieńskie - Akt IV
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
O, to, to! O, to, to mi radość!
Toż będę dręczyć i męczyć bez miary.
O, panie Guciu, będziesz ty miał zadość!

ANIELA
urażona
Ale nie Gustaw! - Radost...


KLARA
Radost stary?

ANIELA
jak wyżej
Radost. - Hm! Gustaw!...

KLARA
Ja nie chcę.


ANIELA
Ja wierzę.

KLARA
Ja nienawidzę.

ANIELA
Wbrew twej nienawiści,
Jak Gustaw jego zamiarów nie ziści,

Przez zemstę tylko z tobą się ożeni.

KLARA
I któż mnie może przymusić w tej mierze?

ANIELA
Ojciec twój, ojciec, co tak złoto ceni!
A Radost bogacz - rzeczą dowiedzioną;
Nie ma co gadać - będziesz jego żoną.


KLARA
ukrywając pomieszanie, coraz wzrastające
Otóż nie będę! - Otóż się nie boję!...
Ma ojciec wolą, ja mam także moję
Nie boję się... nie!...
w płacz..
Cóż ja teraz zrobię?.:.
Jak raz mój ojciec co ułoży sobie,

To wszystko za nic - to ratunku nie ma.

ANIELA
Jakoś to będzie.

KLARA
po długim milczeniu
Idź ty za Gustawa.

ANIELA

A nasze śluby?

KLARA
Niechże je dotrzyma
Jedna przynajmniej, gdy nie możem obie.

ANIELA
Lecz Gustaw kocha.

KLARA

O, nieszczęsna sprawa!
Pójdę do cioci.

ANIELA
oglądając się, niespokojnie
Powiedz - a w sekrecie;
Idź, nie trać czasu.

KLARA
Poradzi mi przecie;

Nie da mi umrzeć przy tym starym gracie.

ANIELA
oglądając się
Idź, idź, zbyt droga każda nam godzina.

KLARA
Wolę już klasztor... albo i - Albina
Odchodzi.


ANIELA
wołając cicho
Słuchaj no, Klaro! Klaro! - Otóż macie!
Odeszła. - Chciałam zasięgnąć jej zdania
Względem tego tu dziwnego pisania;
Krzyczałam - ale kiedy nie słyszała,
To cóż mam robić? - Już będę pisała.

Scena piąta

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 - 


  Dowiedz się więcej
1  Śluby panieńskie jako sztuka teatralna
2  Śluby panieńskie jako komedia intrygi i charakteru
3  Śluby panieńskie - cytaty



Komentarze
artykuł / utwór: Śluby panieńskie - Akt IV






    Tagi: