Śluby panieńskie - Akt IV
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
KLARA
ironicznie

Jak Gustaw powiada.

ANIELA
Cóż by mu z kłamstwa?

KLARA
Co? pochlebia dumie.

ANIELA
Ach, kto być wdzięcznym, ten i kochać umie!


KLARA
Ty go nie słuchaj, taka moja rada.

ANIELA
Nie wiesz, jak miło, gdy czucia pieszczące
Z godnym zapałem męska pierś wygłosi:
To w uszach łechce, to coś w oczach parzy,
To biegnie, biegnie jakby dreszcz po twarzy,
To z twarzy w serce; to jak krople wrzące

Z serca się w górę, w górę, w górę wznosi,
pokazując na piersi
I tak tu ściśnie, tak w gardle zadusi,
Że, koniec końców, westchnąć cię przymusi.

KLARA
Jakie ty dziecko! Tobie to nowina,
Lecz nie mnie, duszko - wszak ci mam Albina.

ANIELA

Oho! już po nim.

KLARA
Co?

ANIELA
Ciesz się.

KLARA
Czym?


ANIELA
Zmianą.

KLARA
Jego?

ANIELA
Nie kocha.

KLARA

Mnie?

ANIELA
Ciebie.

KLARA
Skąd to wiesz?

ANIELA
Wiem od Gustawa.


KLARA
Wszak jeszcze dziś rano
Wzdychał.

ANIELA
Przez grzeczność.

KLARA
Błagał.


ANIELA
Nałóg.

KLARA
Pewnie?

ANIELA
Nawet ci powiem...

KLARA

zniecierpliwiona
Cóż mi jeszcze powiesz?

ANIELA
Że mnie nieszczęsnej ten ciężar przypada.

KLARA
Tobie?

ANIELA

Mnie.

KLARA
Ciebie kocha?

ANIELA
Tak powiada.

KLARA
Wierz tu mężczyźnie! - Jak bóbr płakał rzewnie,

Błagał, przysięgał, od miłości ginął,
A koniec końców - chorągiewkę zwinął.
Widzisz, jak dobrze, że my nie kochamy -
Prawda, Anielo?

ANIELA
Chodźmy już do mamy.

KLARA
Prawda, Anielo?

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 - 


  Dowiedz się więcej
1  Geneza „Ślubów panieńskich”
2  Śluby panieńskie jako sztuka teatralna
3  Charakterystyka porównawcza Gustawa i Albina



Komentarze
artykuł / utwór: Śluby panieńskie - Akt IV






    Tagi: