Śluby panieńskie - Akt III
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Własnego czucia nie wycisnąć piętna!


RADOST
Jeśli rozumiem, niech mnie piorun trzaśnie!

GUSTAW
Kocham i będę kochany - to jaśnie?

RADOST
Jaśnie, wyraźnie, lecz trochę za śmiało.

GUSTAW

Śmiałość przed szczęściem, jak szczęście przed chwałą!

RADOST
Będziesz kochany, ale nie bądź trzpiotem.

GUSTAW
O, mój stryjaszku! tobie myśleć o tem.

RADOST
Ach, czyż nie myślę i nie smażę głowy?


GUSTAW
Ja też ci zawsze dziękować gotowy.

RADOST
Dziękuj, kiedy chcesz, lecz się popraw razem.

GUSTAW
To się już stało za twoim rozkazem
I dobrze skończyć mam wszelką nadzieję,

Byleś nie zważał, co się z nami dzieje;
W zgodzie - czy kłótni, we wrzawie - czy ciszy,
Niech oko drzymie, a ucho nie słyszy.

RADOST
Cóż z tego będzie?

GUSTAW
Co będzie?...
ściskając go

Wesele.
Wybiega.

RADOST
idąc za nim
Rozsądku mało, pewności za wiele.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 - 


  Dowiedz się więcej
1  Śluby panieńskie komedią o miłości oraz komedią miłości
2  Śluby panieńskie polemiką z romantycznymi ideałami
3  Charakterystyka Gustawa



Komentarze
artykuł / utwór: Śluby panieńskie - Akt III







    Tagi: