Śluby panieńskie - Akt II
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Że miłość istnie, że może być szczera;
Dosyć w tym złego już na ciebie czeka.
Ach, niedowiarstwo są to ostre ciernie,

Z wolna je w bukiet doświadczenie zbiera,
By go starości w końcu oddać wiernie!
Lecz czysta ufność - to młodości kwiecie!

ANIELA
Co wcześniej, później wiatr postrąca przecie.

GUSTAW
Tak, później trochę wietrzyk kwiat pozgania,
A owoc wzrośnie - koniec porównania.

zbliżając krzesło i siadając, po krótkim milczeniu
Nie zasłużyłem na nienawiść wcale,
Lecz na gniew bardzo.

ANIELA
bardzo obojętnie przez całą scenę. robotą zajęta
Nie na mój.

GUSTAW
Twój, pani.


ANIELA
Nic nie wiem.

GUSTAW
O, wiesz; lecz przebacz wspaniale
Temu, co szczerze własną płochość gani.

ANIELA
Czemuż z tym do mnie?


GUSTAW
Ach, jakież pytanie!
O czyjeż więcej mogę ja dbać zdanie?
Zbłądziłem.

ANIELA
Czy tak?

GUSTAW

Wyznaję.

ANIELA
Zawsze obojętnie
Więc wierzę.

GUSTAW
zbliżając się
Przebacz.


ANIELA
Niech i tak będzie.

GUSTAW
całując w rękę
Szczerze?

ANIELA
Szczerze.


GUSTAW
W nowej więc odtąd postąpię kolei,
Ale tymczasem niech dobroć Anieli
Za gwiazdę - szczęścia nadzieję udzieli.

ANIELA
Żadnej nie czynię.

GUSTAW
prosząc

Nadzieję nadziei.

ANIELA
Nie czynię żadnej.

GUSTAW
odsuwając się z krzesłem
To za ostro było!
po krótkim milczeniu
Jestże wiadomy zamiar mego stryja?


ANIELA
Jest.

GUSTAW
I że temu matka pani sprzyja?

ANIELA
Wiem.

GUSTAW

I to wszystkim najdroższe życzenie
Piękna Aniela nie spełni?

ANIELA
Nie.

GUSTAW
zrywając się

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 - 


  Dowiedz się więcej
1  Kompozycja „Ślubów panieńskich”
2  Komedia jako gatunek
3  Aleksander Fredro - życiorys



Komentarze
artykuł / utwór: Śluby panieńskie - Akt II







    Tagi: