Śluby panieńskie - Akt II
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Nim mnie powoli do celu przybliży;
Bo myśl, jak woda - im ciaśniej, tym wyżej.


RADOST
Argument jasny, porównanie piękne.

GUSTAW
Z panną sam powiedz, kiedy raz już jęknę:
�Kocham waćpannę", a ona odpowie:
�Kocham waćpana" -już ci po rozmowie. "

RADOST

A jak - "nie kocham"?

GUSTAW
Także koniec będzie.

RADOST
Lecz z tobą końca i diabeł nie dójdzie.
Ale stój, czekaj! zatrzymaj się w pędzie!
Wiesz, jaki zamiar Anieli i Klary?


GUSTAW
Nie.

RADOST
Żadna za mąż nie chce i nie pójdzie.

GUSTAW
z udanym przestrachem, odprowadzając na stronę
Jak to, stryjaszku? - A, to nie do wiary!
Chcą mężczyzn zgubić, trwać w panieńskiej cnocie?

Może tak wszystkie?

RADOST
głaszcząc go pod brodę
Oj, ty, ty, mój trzpiocie!
Odchodzi.

GUSTAW
sam, po krótkim milczeniu
Ten wzrok oziębły, a miłosne oko,

Westchnienie - w piersiach zamknięte głęboko,
Czoło pochmurne, kiedy twarz się śmieje,
Na honor - lubię, kocham się, szaleję!

Scena czwarta
Aniela, Klara, Gustaw.
Aniela wkrótce siada i haftuje. Gustaw do niej zawsze obraca
mowę; znaczna różnica i nagły przechód w jego rozmowie: do

Anieli z przymileniem, do Klary uszczypliwie albo z gardzącą
obojętnością. - Klara mówi szybko i z zapałem, często za Anielę;
Aniela powoli i łagodnie, jak i w następujących scenach

GUSTAW
Po długiej wojnie zawieszenie broni.

ANIELA
Pokoju proszę.


GUSTAW
Któż od niego stroni?

KLARA
między nimi
Nie każdy godzien.

GUSTAW
nie zważając na Klarę
Pierwszy więc warunek?


KLARA
O, nie tak bystro!...

GUSTAW
Wzajemny szacunek.

ANIELA
I neutralność moja.

GUSTAW

Być nie może;
Zróbmy zaczepno-odporne przymierze.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 - 


  Dowiedz się więcej
1  Bohaterowie Ślubów panieńskich
2  Geneza „Ślubów panieńskich”
3  Śluby panieńskie - cytaty



Komentarze
artykuł / utwór: Śluby panieńskie - Akt II






    Tagi: