Śluby panieńskie - Akt II
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Co? on...

RADOST
sens kończąc

Nieśmiały.

P. DOBRÓJSKA
Gustaw?

RADOST
Gustaw - ręczę pani.

P. DOBRÓJSKA
A, wybornie!

śmieje się
O, biedny! biedny Gucio mały.
Trzech nie zliczy!
Śmieje się.

RADOST
zmieszany
No... prawda, że jest nadto śmiały,
żałośnie

Ale cóż ja mam robić?

P. DOBRÓJSKA
Wziąć go lepiej w kluby`;
Bo, mówiąc między nami, ten Gustawek luby
Wyrabia ze stryjaszkiem, co mu się podoba.

RADOST
Oho, ho, ho! I jedna nie przeminie doba,
Żeby mu paternoster nie wleciał do ucha.


P. DOBRÓJSKA
O, tak, wiem dobrze: waćpan zrzędzisz - on nie słucha.

RADOST
Ach, jak on mi dziękuje za każdą przestrogę.
Ale chcesz pani prawdy, ja nią służyć mogę:
Pani to dobrodziejka psujesz panny swoje.

P. DOBRÓJSKA

Ja psuję?

RADOST
Pani.

P. DOBRÓJSKA
Bój się Boga!

RADOST
Ja się boję,

Lecz tak jest.

P. DOBRÓJSKA
Drżą przede mną.

RADOST
ironicznie
Zapewne!

P. DOBRÓJSKA

I pewnie.
Szkoda, żeś tu dziś nie był, jak płakały rzewnie.

RADOST
Ale chociaż ja zero, Gustaw pełen winy,
Jednak nic mi nie kryje.

P. DOBRÓJSKA
Cóż znaczą te miny?
Ściągasz je do Anieli albo też do Klary?


RADOST
Hm! hm!

P. DOBRÓJSKA
Cóż ?

RADOST
Jakieś śluby...

P. DOBRÓJSKA

Dziecinne zamiary!
O których nie chcę wiedzieć, domyślam się ledwie,
Długo przy matce Klary bawiły obiedwie,
Wiesz, jakie przed oczyma miały tam pożycie;
Przy tym kilka złych książek, przeczytanych skrycie,
Równie jak mego szwagra gorszące rozmowy,
Wpoiły - nie w ich dusze, ale w młode głowy,
Ową nienawiść mężczyzn, którą ciągle puszą.
Na cóż więc zbijać myśli, co się zmienić muszą?

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 - 


  Dowiedz się więcej
1  Tytuł i motto „Ślubów panieńskich”
2  Śluby panieńskie - streszczenie
3  Kompozycja „Ślubów panieńskich”



Komentarze
artykuł / utwór: Śluby panieńskie - Akt II






    Tagi: