Śluby panieńskie - Akt II
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
A pierwsze słowo: "Nie daj sobą rządzić"!

ALBIN
Jednak słuchać go nie chcę - co każesz, to zrobię.

KLARA
do siebie
To radzca! to profesor!


ALBIN
zbliżając się, czule
Cóż zrobić?

KLARA
Pójść sobie.
Albin, ukłoniwszy się, wzdycha ciężko i odchodzi.

KLARA
sama

Gadaj - gada; milcz - milczy; idź - idzie; stój - stoi...
A niechże się sprzeciwi, niech się Boga boi!
Bo ta uległość mimo woli, zdania
I nienawidzić, i kochać go wzbrania.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 - 


  Dowiedz się więcej
1  Śluby panieńskie jako komedia intrygi i charakteru
2  Kompozycja „Ślubów panieńskich”
3  Komedia jako gatunek



Komentarze
artykuł / utwór: Śluby panieńskie - Akt II







    Tagi: