Śluby panieńskie - Akt II
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
I owszem.

GUSTAW

Tak?

ANIELA
Jakże?

GUSTAW
Ach, tak ozięble.

ANIELA
I jakże inaczej?


GUSTAW
z zapałem
Gniewaj się na mnie, ach, gniewaj się raczej.

ANIELA
Gniewać? i za co?

GUSTAW
zrywa się i mówi do siebie

To nie do zniesienia!
chodzi, potem staje przed nią
Czy to tak bawi, czy to tak przyjemnie,
Że cierpię tyle?

ANIELA
Oho! już cierpienia!

GUSTAW
Alboż nie wierzysz miłości ku tobie?


ANIELA
Nie wierzę.

GUSTAW
siada
Żądaj dowodów ode mnie,
Powiedz, co czynić? W jakim bądź sposobie
Wszystko wypełnię.


ANIELA
Nie mówić mi o tem.

GUSTAW
chce się zerwać, ale się wstrzymuje i z przytłumionym ogniem
dalej mówi
Tak?

ANIELA

Tak.

GUSTAW
Mam milczeć?

ANIELA
Proszę.

GUSTAW
Długo?


ANIELA
Zawsze.

GUSTAW
zrywając się, ironicznie
Nie, nie mogą być rozkazy łaskawsze
I przyjemniejszym udzielone zwrotem.
chodząc
Kochać i milczeć! - Przednie! wyśmienicie!

Milczeć i kochać! - I tak całe życie!
po krótkim milczeniu, stając przed nią
Skądże wstręt taki? skąd wstrętu przyczyna?
Może go zmniejszę, jeśli moja wina,
Ale ją wyjaw, niechże ją wiem przecie.

ANIELA
Ja wstrętu nie mam do nikogo w świecie,

GUSTAW

Trudna jest miłość zaraz w pierwszej dobie,
Ale nienawiść niepodobna prawie;
Ja dziś jej celem, smutną próbę robię
I nowy przykład oczom twoim stawię.'

ANIELA
Puśćmy w niepamięć ten przedmiot niemiły.

GUSTAW
Łatwo ci kazać, mnie spełnić - nad siły

z wzrastającym zapałem
Słuchaj, Anielo, słuchaj tego głosu,
Co ufnie zwierza' całą przyszłość losu!
Aniela wstaje.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 - 


  Dowiedz się więcej
1  Śluby panieńskie polemiką z romantycznymi ideałami
2  Aleksander Fredro - życiorys
3  Śluby panieńskie - cytaty



Komentarze
artykuł / utwór: Śluby panieńskie - Akt II






    Tagi: